- استاد این خیلی بی انصافیه. از ده نمره‌ای كه شما به ما قول داده بودین، من نه (9) گرفتم. یعنی طبق قرارمون نمره‌ی من باید هیجده بشه.

- من خیلی به شما لطف كردم. حق شما همون نمره‌ای بود كه توی برگه گرفته بودین. این‌قدر هم اصرار نكن. یه وخت دیدی پشیمون شدم همون نمره‌ی برگه رو برات رد كردما...

- ولی استاد...

- ولی بی ولی. گفتم كه. من چیزی از اون قرار یادم نمی‌یاد. نهایت چیزی هم كه می‌تونم بگم، اینه كه شما حرف منو اشتباه متوجه شدید. این كه من یه هم‌چین چیزی گفته باشم محاله. حالا هم برو تا پشیمون نشدم.

 ***

 تو چشمام زل زده بود و با خون‌سردی می‌گفت: نه؛ حتی یك صدم درصد هم احتمال نمی‌دم كه من یه هم‌چین حرفی زده باشم.

یك صدم درصد هم كه می‌دونید یعنی چی، یك در ده‌هزار!

- خب شاید اشتباه گفته باشید. امكانش نیست؟

- به هیچ وجه. من هیچ‌وخت یه هم‌چین حرفی نمی‌زنم.

- شاید داشتین به یه چیز دیگه فكر می‌كردین، اشتباه منظورتون رو رسونده باشید.

- گفتم كه، به هیچ وجه. ممكن نیست من هم‌چین چیزی گفته باشم. حالا برو تا برگه‌ها رو تصحیح كنم، اگه خوب نوشته باشی، شاید یه ارفاقی بكنم.

از طرفی هم كارمون پیشش گیره، اونم بد فرم؛ نمی‌شه باهاش محكم‌تر! صحبت كرد. باید فقط منت بكشی. اونم كه انگار جواب نمی‌ده.

 ***

 چن روز مونده به امتحان میان‌ترم، استاد اعلام كرد كه امتحان اختیاریه. یعنی هركی می‌خواد نیاد. امتحان میان ترم معمولاً هم نمره‌اش نصف بیست نمره است و هم این‌كه تقریباً نصف حجم كل كتابه. و این‌كه بعد از امتحان، اون بخش از كتاب حذف می‌شه. و وختی رفتم پیشش و ازش پرسیدم هركی نیاد برای امتحان چی‌كار كنه؟ در جواب فرمودند! كه نمره‌ی امتحان پایان ترمش دو برابر می‌شه و وخت‍ی ازش پرسیدم اون بخش‌ها، برای اونایی هم كه شركت نكردن حذف می‌شه؟  در به تأیید حرف ما سری تكان دادند و مجدداً فرمودند كه بله حذف می‌شه؛ و ما خوشحال، رفتیم كه با خوندن نصف یه كتاب سه واحدی، كاری كنیم كه جبران درس نخوندن این چند ترم گذشته بشه. والبته نتیجه‌ی امتحان هم حاكی از همین بود. نه (9) نمره از ده نمره، یعنی طبق قرار فبلی، هیجده از بیست. قراری كه هیچ‌وخت بهش عمل نشد...